t1

Comune di Avezzano

t2

ZEFFERINE: “Ah… scì… ma pecchè a màgge… lùjie… acùste o settrémbe… ce si mài ìte? ”

SACCADDOSSE: “ ‘Na ‘òta, da vajióle, pàtreme dicétte: “Rinà’… pìjia ‘ssa pónta de pèquere, fàlle ‘scì’ dàlla stàlla e vàlle a pàsce pè’ lla vìa dejie fondanìle… vérze Morràne”… I’ m’abbiétte lòch’abbàlle e… quànne che m’èva affilàte pé’ je frattóne de San Callìste… all’ambruvvìsa… m’escìtte ‘ne serpóne lùnghe ‘ne pàre de mètri… m’entrétte tànda de quéla paùra… che lassétte tùtte le pèquere e… téla… vérze càsa!… Zefferì’… pé’ quànde scappéva… i calecàgni me schiuffévene ‘ncùie! ”

ZEFFERINE: “E… pàtrete, cómme la pijiétte? ”

SACCADDOSSE: “Eh…nen èva fenìte de raccontàcce je fàtte che m’èva capitàte… ‘na bussàta àlla pòrta… chi èva? Francùcce Frìcche Frìcche! ”

ZEFFERINE: “ Frìcche Frìcche? ”

SACCADDOSSE: “ Frìcche Frìcche, Frìcche Frìcche!… “Carlù’ “… ce dìsse Francùcce a pàtreme… “èsse ‘sse vajióle de fìjiete… ha lassàte le pèquere nammése àlla vìa e se nn’è partìta mèsa còppa d’èrba mèrica… mó léste, véttell’a repìjia e vetéme cómme ce potéme aggiustà’ “ ! ”

ZEFFERINE: “E… cómme ìtte a fenì’… Saccaddó’? ”

SACCADDOSSE: “Eh, le tortoràte àlla schìna se sprechérne… le centerinàte me ficérne je cùie nìre nìre cómme ‘ne cuttùre e ce scappérne pùre le tiellàte ‘ncòccia…”

ZEFFERINE: “E… ‘nzómma… t’òne dàte ‘na bbòna rencalecàta aji cìrchi? ”

SACCADDOSSE: “E pó’… Zefferì’… ó pé’ lla paùra délla sèrpa… oppuraménte pè’ lle tiellàte de pàtreme… d’allóra ‘ntartàjie che nen me pòzze parà! ”

ZEFFERINE: “Saccaddó’… pecché pròpia le tiellàte e nen pònne èsse stàte le centerinate? ”

SACCADDOSSE: “Sìnde ppó’!… La ‘ócca addó’ pàrle e ‘ntartàjie… sta ‘ncòccia… e le tiellàte ‘ncòccia me lle tirétte… se fùssere stàte le centerinàte ‘ncùie… mbè, mbè… lasséme pèrde, va…! ”

ZEFFERINE: “Saccaddó’… mó vìde de fà’ caccósa pé’ ‘sse ‘ntartajiaménte, nó?!… E sprìsciete ‘ne póche… pussìbbile che ‘nze tròa ‘ne bbóne rammédie?… Oh, ì’ ‘ne rammédie je tenésse!… “

SACCADDOSSE: “Oddì’… magàri… Zefferì’…magàri… te baciésse pét’e mmàne fìne àlla finazióne de je mùnne…”

ZEFFERINE: “Dón Fetèle, je tè ‘ne cérte sciruppìtte…”

SACCADDOSSE(alzandosi): “I sciruppìtti de Dón Fetèle da mó che ji conósce!… Stàtte bbóne, Zefferì’! “

ZEFFERINE: “E’ pròpia le vére… và’ a ffà’ bbèn’aj’àseni… che te tìrene le zambàte! “

Saccaddosse si allontana frettolosamente, borbottando.

Entrano Giacinta Ziriona (25) ed il marito Pietro Spera. (26)

GIACINTA (sospingendo il marito):

“Cammìna… che te pòzzene spartucciàtte… cammìna… nen si mài condénte … éh… ma se jàme de ‘ste pàsse i’ te remànne a màmmeta… Pié’… aìnete e che méche atà fà’ ‘na paròla de méne… aìnete Pié’, ch’è tàrdi! ”

ZEFFERINE: “Giacì’… che te si magnàte ‘na jommèlla de pundìne de grammòfene?… Che càsprita t’ha fàtte ‘sse porellàcce de Piétre? ”

GIACINTA: “Che m’ha fàtte?… E quìsse nze satólla mài!… Nn’è mài condénte de quéle che cce fàcce, ’ste malessémbie! ”

PIETRE: “Ecche abbòtta ógge… abbòtta addimàne… ‘ne jórne o n’àtre… va a fenì’ che schiòppe… e ppó’ vetéme cómme sò’ dórge le fìquera! ”

GIACINTA: “Zefferì’… tu le sà’ che i sò’ ‘na bràva cristiàna: tùtta càsa e chiésa, nó!… “

PIETRE: “Sóle che… da càsa nòstra àlla chiésa de San Bartolommè’… ducénte mètri… bbòna més’óra de témbe àlle i’… e pé’ lle revenì’, pó’, se fà’ nòtte! ”

GIACINTA: “Fenìscela pó’… Pié zìtte ‘ne póche… nen le vìti che sténghe a parlà’ che Zefferìne? ”

ZEFFERINE: “Ma fàmme capì’… che ce dà’ a magnà’ a Piétre, Giacì’? ”

GIACINTA: “Uh…ce fàcce le magnà’ cómme fùsse ‘ne signóre… jàtre jórne … léste léste… àcqua farìna e ‘nè póche de sùghe… ce ficétte ddù’ quajiatéji che ce manchèva sóle la paròla! ”

PIETRE: “Nen è le vére…èvane tùtti ‘nzalloccàti…”

GIACINTA: “Nen è le vére?… E la settimàna passàta?… Oh… je vìdde ‘na ‘nzégna patitùcce e allóra… i’ che ténghe ‘ne còre bbóne… àcqua, farìna, ‘n’uvìtte e ‘ne bróde fàtte léste léste che ‘n’ósse che mi ficétte dà’ àjie macéjje de Bassìtte… c’escìrne cèrte taccozzétte che ficévene resuscità’ pùre i mórti ajie cambesànte! “

PIETRE: “Nen è le vére!…Ajie bróde c’èva mìsse sètt’òtte petìji de sàle!… Evene pégge dèlle veléne, le taccozzétte!… ”

GIACINTA: “Ah, nen è le vére?… E jéri?…Oh… a mése jórne… àcqua, farìna e ‘ne suchìtte fìnte fàtte che lle pummatòre che tenéva appiccàt’àlla stàlla… léste léste ce ficétte ddù’ sàgne pelóse che ficévene revenì’ la vìsta aji cecàti!… “

PIETRE: “Nen è le vére!… Mànghe àji càni, Zefferì’, mànghe àji càni!… Pé’ quànne èvene cattìve, te ficévene revellà’ j’ócchi!… ”

GIACINTA: “Eh Pié’… allóra ì’ sarrìa ‘na busciàrda?… Oh…doménica mmatìna (quànde è fèsta, è fèsta, nó!?)… léste léste ammassétte ‘na bèlla pittiélla e ce mettétte ddù’ uvìtti e ficétte le stracciàte… Zefferìne mì’ quànn’èvene bbòne!… Nen sóle… tenéva repòsta ‘na bèlla pezzétta de càce pequerìgne e ajie piàtte sì’, che la rattacàcia… ce ficétte ddudece ‘òte ammónt’e abbàlle, ammónt’e abbàlle… e a ìsse ce piàce tànde!…”

PIETRE: “Sìndi ppó’… ch’èvane bbòne, óh!…Le fionnétte pé’ lla finèstra e, nammése àjie curtìle, mànche i cajinàcci se lle becchévene… e ji cajinàcci, tu le sà’, s’ajióttene pùre le prète! ”

GIACINTA: “Esse Zefferì’… le vìte quànn’è mmalamènte ‘sse reòtastòmmeche?…L’àtra jéri, all’ambrèssa all’ambrèssa, ficétte ddù’ pèzze e penzétte: mó Piétre s’accondènta de sicùre… e ‘mméce… che t’affuchìssi marìte mì’… nze sà chiù che te ss’atà fà’ a magnà’! “

PIETRE: “Le vére pèzze sò’ sóle quéle che pòrte ‘ncùje àji cavezùni da quànde sò’ nàte… e pùre quéle nzò’ tànte délla quàle!… Oh, ècche Chiarìna… bongiórne parentò’!… “

CHIARINA: “ Bongiórne… “

ZEFFERINE: “E mó ce reséme!… Mó se recomènza!… Eh, Giacì’, ma sèmbre la pàsta ammassàta, a ‘sse porellàcce de Piétre, nen ce lla fà’ cchiù… e càgna càcche ‘óta, nó! ”

GIACINTA: “E cómme, nen càgne?… ‘Nnànz’àlla fornacèll’ó àjie cammìne, ténghe le màne d’òre! … ‘Ne jórne, che ‘na sguerdézza … ddù’ bbràve sàgne che tànti fascióli…”

PIETRE: “I fascióli èvene ‘ncrudelìti… èvane tósti cómme le prète e pé’ rocecàji ce ‘oléva ‘na dentèra de càni… e se ji tirìvi ‘ncàp’a cacchitùne ce ‘scìvene i cocórni!… “

GIACINTA: “Ehììì… Pié’… nen fà’ tùtte ‘sse stòrie! Cótti o crùti je fóche j’èvene vetùti…e v’a mmurì’ ammazzàte ‘na bbòna ‘òta! ”

Giovambattista Pitoni 

avezzano t2

t4

pag.6 di 7-Sante 'Middie... Je Tarramute !

t3

avezzano t4

t5