ZEFFERINE: “ Jàmme, vajiò’… ainémece… ‘n’àtre póche fenìsce la méssa delle sètte e vù angóra nen movéte ‘na pàjia! “

CHIARINA: “ Fàmme stà’ zìtta, và… ca sinnó’ dìce ca ténche la lèngua lònga… “

ZEFFERINE: “ Chiarì’… và’ pò a Dón Fetèle (4) e fàtte dà’ je sòlite sciruppìtte frìsche pé’ je frielìcce mì’… e se lla farmacìa nen è angóra ‘rropèrta nte próccupà’… trìchete ‘ne póche èsse pé’ ddésta e cérca de revenì’ le chiù tàrde che ppó’… arméne me sse repósa ‘ne póche je fèle!… “

CHIARINA (uscendo): “Je fèle tì’?… Le cervèlla mè’!… E quànne se repósene? “

ZEFFERINE: “Scìne, è mejie che te sse repósene… pecché se stànn’annacquanì’… Oùhhh… ècche Asprème… cómm’è… Asprè’, a quést’óra? ”(5)

ASPREME: “ Bèh… ì’ sò’ ‘scìte àlla stéssa óra de sèmbre… tu, chiuttóste…”

ZEFFERINE: “ I’ me sò’ avezàte ‘ne póche annervusìte… sò’ ‘scìte cétte da càsa…me sò’ tricàte a chiacchiarà’ ‘ne póche ‘mpiàzza che Dón Fetèle… e pó’ sò’ venùt’ècche… e pé’ nen sentìmme quéla rucòna de Chiarìna… la sò’ mannàta àlla farmacìa pé’ vìa dejie sòlite sciruppìtte… cuscì tra le ì’, le revenì’ e le chiacchiarà’… me repóse bbòna mes’óra… ècche sinnò’ me schiòppa je féchete… “

NATOJIA: “ Nen me ‘urrìa sbajià’… ma ì’ ‘ste paròle le sò’ già sentùte ‘na frecàccia d’àtre ‘òte… bah… “

ZEFFERINE: “Làssa pèrde, Nató’… làssa pèrde… chiuttóste sprèscete ‘ne póche de chiù a llaorà’… E tu, Asprè’, stàtt’attènte… ma cómm’è… fa ‘ne frìdde che te sse ‘nghiàtrene i dénti e cómme se gnènde fùsse, và’ spérze pe’ ‘sse tèrre già mó… e nze sà quànde retrùi la pòrta de càsta! ”

ASPRENE: “Ma perchè… de ‘sti témbi nze pò’ troà’ quàcche lèbbre e pó’… ce pènza je càne a troà’… ì’ aténca sóle sparà’, Zefferì’…”

ZEFFERINE: “E addó’ stà ‘sse càne? Nen je véte! ”

ASPREME: “Iéri séra je sò’ lassàte a ffà’ la guàrdia… a quéla casétta che mme sò’ fàtte sótt’àjie Péschierànne…”

ZEFFERINE: “E pé’ lle magnà’…cómme sì fàtte che ‘ssa pòra bèstia?…”

ASPREME: “Eh…quéle che m’èva ravanzàte! ”

ZEFFERINE: “Oh fréchete… ì’ le sàcce i ravànzi tì’ quàli sò’… ha magnàte assà’, allóra, ‘sse càne…! ”

ASPREME: “Oh… a mì, la misèria, me refròlla pè’ lle saccòcce… prò, se sa… àlla càsa dé je poròme… ravànza sèmbre ‘ne tócce! ”

ZEFFERINE: “Se te sprescìssi pùre tu a ffà’ càcche àtra cósa prò (e rivolge lo sguardo a Natojia, con atteggiamento esortativo)… de tócci ne ravanzìssere de cchiù… ma tu te ‘na volondà de laorà’… cómme quéla de j’àsene che tìra la pertecarèlla…óh… Aspré’! ”

ASPREME: “Oh… chi nen tè gnènde… se contènta de póche… è chi tè tànde… che ‘olésse l’àtre! ”

ZEFFERINE: “Dàtte ‘na smòveta, Asprè’… sinnó’ èsse… poròme sì… e poròme remàne! ”

ASPREME: “I’ nen me lamènte… pìjie addó’ stà… e métte addó’ nen stà… e càmbe onestaménte… è ‘nùtile méttese tàndi penziéri pé’ lla còccia… tànde l’àcqua và càp’abbàlle addó’ stà l’àtr’àcqua!”

ZEFFERINE: “Oh… è vére che lle sopérchie vàsta la pignàta che tùtte je copérchie… ma èsse… stà’ lìcche e palìcche e sènza sórdi… addó’ ‘ó’ ì’ ! ”

ASPREME: “Eh… quànne se dà tróppa retenénzia… ce sse remétte sèmbre!… ”

ZEFFERINE: “Oh… Asprè’… séme o nen séme amìci ? ”

ASPREME: “Eh… i méjie amìci sò’ quìji che sótte sótte te cabboléene… tu pàrli cuscì’ pecchè té je vavàcce pìne cómme je cajinàcce… ca sinnó’… “

ZEFFERINE: “ Asprè’… se la ‘mmìtia fùsse cacarèlla… bèh… lasséme ì’!… ”

ASPREME: “E’ pròpia le vére… pàssene j’ànni… ma la còccia tè nen càgna mài!… Stàtte bbóne, Zefferì’! ”

ZEFFERINE: “La còccia mé, èh… e quéla té?!…Uuuh!… Stàtte bbóne Asprè’!…(continuando tra se e se) A quìsse… se cce òne rrendràte le fianchétte pé’ lla fàme e nen ce prèzza!… E nen ce piàce de laorà’…. la tèrra stà ‘na fréca bàssa!

(Scuote la testa in segno di disapprovazione per l’atteggiamento dell’amico-nemico Aspreno, irrecuperabile ad un proficuo e sistematico lavoro. Rivolgendosi poi a Natojia…)
 Nató…vìte quélle ch’atà fà’… mùvete…fàtte je sòlite girìtte e lést’a revenì’…òòòh…ècche Filùccia… Filù’…addò’ và’? ”

Entra Filuccia La Vizzoga mentre si allontana Natojia.

FILUCCIA: “Alla méssa, Zefferi’, àlla méssa!…Ma prìma me ténche ‘na rescallàta… ca lòche a San Bartolommèe… tùtte le mmatìne… pé’ lle frìdde te ss’abbrùschiene le récchie! “

ZEFFERINE: “Quésse che téne i peccàti appiccàti all’ànima ce atànna ì’ tùtte le mmatìne.. ma tu… che si ‘na bbràva fémmena…”

FILUCCIA: “Bràv’e bbràva… bràv’e bbràva… ma ógne vvòta che cacchidùne me ss’è avvecinàte… ce òne strillàte: scàppa òme… ca èsse la fémmena!…”

ZEFFERINE: “Essù… se véte che ssi ‘olùte aspettà’ pé’ scèlle tróppe… che tànti givinótti che jévene spérzi pé’ ‘sté paése!..”

FILUCCIA: “Bèh… prìma ce stéva Gaetanùcce (6) … càcche sperànza me lla déva… ma mó… quìje caliottóne ha cumbinàte je ‘nquàcchie e mó revè’ da carceràte…!? ”

ZEFFERINE: “E dàtte da fà’ li stésse, Filù’… che ce aspìtte… la carròzza? ”

FILUCCIA: “Bèh… Gaetanùcce èva ‘ne póche sufìstiche… pé’ ìsse e pé’ j’àtri: Middiùcce è cómme ‘ne mùle… Rantùcce è ‘na ólepa vècchia… Menicùcce è méjie a pèrdejie che a troàjie…Caetàne se je pìji a ccàpe nen je pìji a ppète… Francùcce recapéva tróppe le jójie tra le ràne… je témbe se nn’è volàte e ì’ so’ pérze je vìschie e la ciciuétta!…”

ZEFFERINE: “…Nzómma… è scùre mesanòtte!? Tu, mó… t’atà atattà’, t’atà!… ‘Ne vìteve… ‘n’anzianótte… ‘ne vizzocóne… ùne de fòre… abbàsta che tè la nichèlla… che te nne ‘mbòrta s’è ‘ne póche ciopparéjie? “

FILUCCIA: “Làssa pèrde… Zefferì’… làssa pèrde… tu, mó, me mannerrìsti àjie létte che chiùnque! ”

ZEFFERINE: “Esse le vìte che ssi tu, Filù’?… Pre ‘sémbie… m’òne dìtte che ce stésse ‘ne cérte Concettóne d’Andrusciàne…”

FILUCCIA: “Oddì’, Zefferì’ mì’… e nen le sà’ che se vó’ passà’ j’ùrdime guàie… je marìte a San Bulìne e j’àsene Andrusciàne?…”

ZEFFERINE: “Filù… bànca fallìta nen guàrda àji ‘nteréssi, nó? “

FILUCCIA: “Chiuttóste me nne vàjie pé’ llimòsina! ”

ZEFFERINE: “Quìjie d’Andrusciàne… ha tenùte sèmbre je bùcche bbóne!…”

FILUCCIA: “Pàn’e cipólla a ccàsa mé… che pìzza dórge a ccàsa té! ”

ZEFFERINE: “Filù’… e pérze pé’ pérze…”

FILUCCIA: “Ormài sténghe a mmèsa vìa… tra quarànd’e cinquànda… óh… cómme sò’ fàtte finènt’a mó… fàcce pùre dóppe… ma… zìtte pó’… Zefferì’… sendìme, sendìme ‘ne póche… “

ZEFFERINE: “E quìssi sò’ i vajiùli che vànn’a ffà’ je sordàte… sò’ quìi délla clàsse dejie novàntacìngue… pàrtene che je trène e vànne a Sulmóna… sendìme, sendìme… óh, è j’organétte de Boschétte, je fìjie de Sirvàne j’arrutìne… “ (7)

FILUCCIA: “Eh… se m’èva sposàte àjie moménte giùste…. mó… lòche nammése… ce stèva pùre je fìjie mì’… bah…assàmme ainà’ che fàcce angóra ‘ntémbe pè’ lla méssa ! ”

Si allontana con passo svelto.

ZEFFERINE: “Pòra Filùccia… è ‘na piagnequelòna… e pòrta angóra la sottàna lónga e… sottàna lónga cérca marìte… oddì’… se ‘ò fà’ retirà’ ‘ne póche la cavezétta… e sarrà pùre le vére che nen je cérca… ma se cce càpita quìjie bbóne… ùùùhh!…Se je rocecarrìa sàne sàne! ”

Arriva trafelato Franceschine la Cornacchietta, sagrestano della Chiesa di San Rocco. (8) 

Giovambattista Pitoni 

pag.3 di 7-Sante 'Middie... Je Tarramute !

t4

pag.3 di 7-Sante 'Middie... Je Tarramute !

avezzano t4

t5